In de week dat Javra een vestiging opende in Nepal, brak er een volksopstand uit tegen koning Gyanendra. Maar Frank Möllers gaf niet op. Nu is zijn bedrijf het op één na grootste ICT-bedrijf van het land.

Eerst wilde Frank Möllers met Javra naar Bulgarije. Outsourcen, maar toch dicht bij huis. “Ik vond het een veiliger idee dan bijvoorbeeld India. Bulgarije is nog te overzien; je kunt er zo heenrijden.” Het was 2005 en outsourcen was in zijn branche een kwestie geworden van pompen of verzuipen. Klanten oefenden druk uit. “Grote bedrijven zijn altijd bezig met kostenbesparing. We wisten: als we niks doen, gaan ze zelf outsourcen of gaan ze in zee met een ander bedrijf dat het voor ze kan doen.
Vanaf het begin liep het niet lekker in Bulgarije. “Sollicitanten waren schaars, hun niveau was laag en ze vroegen veel geld.” De avond voordat hij het huurcontract zou tekenen, kreeg Möllers koudwatervrees en trok zich terug. Möllers: “Het was puur onderbuikgevoel. Het voelde gewoon niet goed”. Al surfend naar een alternatief stuitte hij op Nepal. Hij bezocht een bijeenkomst op het consulaat in Amsterdam en stuurde een partner mee op studiereis. “Heel impulsief, ik ben echt op mijn gevoel afgegaan.”

IT-park
Möllers’ partner kwam met goede verhalen thuis: niet ver van de hoofdstad Kathmandu lag een ICT-park dat nog geen enkele huurder had. Een idee van de koning, die hoopte het Indiase succesverhaal te evenaren. Nog geen enkel buitenlands bedrijf had het aangedurfd. Nu was de overheid bereid om Javra alle medewerking te geven. Möllers: “We hebben toen een advertentie op een Nepalese vacaturesite gezet. Dezelfde dag hadden we al tachtig reacties, allemaal mensen met een hbo-opleiding. Toen zeiden we: ‘Kijk, dat is andere koek.’ Het gaf vertrouwen.”

"Elke avond zagen we op het journaal de rellen met honderdduizend betogers op straat"

Rellen
Maar in dezelfde week dat Javra met acht mensen van start zou gaan, ging het mis. De Nepalese bevolking kwam in opstand tegen de koning. De betogingen haalden het wereldnieuws. “Elke avond zagen we op het journaal de rellen met honderdduizend betogers op straat.” Javra’s lokale manager en advocaat scheurden ondertussen op de brommer door de stad om de laatste formaliteiten te regelen. Maar het ICT-park kwam Javra niet meer in. “We hadden alle contracten afgesloten met een regering die er niet meer was. Iedereen haatte die oude regering, en omdat wij daar zaken mee hadden gedaan, zagen ze ons ook als corrupt.”

Geen internet
Een half jaar lang werkten de acht medewerkers noodgedwongen vanuit een hotel in Kathmandu. Na veel gesprekken met de nieuwe autoriteiten, kreeg Möllers alsnog de sleutel van het ICT-park. Maar de internetverbinding was zo slecht dat een belangrijke potentiële klant tijdens zijn bezoek niet één keer zijn mail kon checken. Die klant haakte dan ook af. Möllers besloot de stekker eruit te trekken en in de hoofdstad verder te gaan.

Op de vijfde verdieping van een kantoorpand in de hoofdstad vond Möllers genoeg ruimte voor zijn inmiddels 35-koppige personeel. Sindsdien is Javra alleen maar gegroeid: in Nepal werken nu zeventig medewerkers. Ervaren projectmanagers onderhouden direct contact met opdrachtgevers wereldwijd. Het duurt lang voordat een outsource-vestiging naar behoren draait. Sowieso kost het een jaar om pas afgestudeerde werknemers wegwijs te maken in de programmeertaal waarmee Javra werkt. Daarnaast is het moeilijk om personeel na de training ook echt vast te houden. “Nepal is een van de armste landen ter wereld, dus ze grijpen elke kans. Ik heb dat in het begin onderschat. Wat dat betreft zijn we door schade en schande wijs geworden. Van één jongen kreeg ik een mailtje dat ‘ie in Amerika zat en niet meer kwam. Een ander zei: ‘Dit is mijn laatste week, ik ga naar de concurrent." Tegenwoordig houdt Möllers de officiële diploma’s in bewaring. “Onze advocaat had ons dat vanaf het begin aangeraden, maar ik was er heel erg op tegen. Het duurt 2,5 jaar voordat je ziet dat het niet anders kan.” Hij verzon echter ook positieve tactieken, zoals een spaarfonds en het meeverzekeren van ouders van werknemers. Én er is kinderopvang. “Misschien zijn we wel het enige bedrijf in Nepal dat dat doet.”

Tekst: Reinier Spreen