Om succesvol internationaal te kunnen ondernemen, is het een vereiste de markt goed te kennen. Zijn er bijvoorbeeld voldoende mensen die zich uw product kunnen veroorloven? Eurostat, het Europees Bureau voor de Statistiek, biedt hiervoor handige informatie over het gemiddelde inkomen per regio.

Gemiddeld inkomen goede indicator
Een succesvol internationaal ondernemer kent zijn (potentiële) markt en heeft antwoord op vragen als: wat zijn de lokale gebruiken? Wie zijn mijn (potentiële) concurrenten en welke prijzen hanteren ze?

Ook andere basiskennis is belangrijk, bijvoorbeeld over de toegevoegde waarde van een product, de productpositionering en de keuze van distributiekanalen. Een ondernemer weet bovendien dat een productnaam in het doelland niet iets vreemds betekent - denk aan de Fiat Croma - en dat potentiële klanten zich het product überhaupt kunnen veroorloven. Voor dat laatste is het gemiddelde inkomen een redelijk goede indicator.

Grote regionale inkomensverschillen
Eurostat heeft de gemiddelde inkomens per EU-regio op een rij gezet. Daarbij blijkt Londen-centrum het hoogste gemiddelde inkomen te hebben. Het gemiddelde inkomen van een inwoner van de Britse hoofdstad bedraagt maar liefst 334 procent van het EU-gemiddelde. Londen wordt gevolgd door Luxemburg, Brussel en Hamburg.

Nederland staat met drie gebieden - onder meer de provincie Utrecht - in de rijkste top 20. De armste regio's zijn vooral in Bulgarije en Roemenië te vinden. Gezamenlijk bezetten beide landen negen plekken van de top 10 van armste regio's. Wel blijken binnen deze twee landen grote regionale verschillen te bestaan. Dat geldt overigens voor alle lidstaten. Zo ligt in Praag het gemiddelde inkomen 70 procent hoger dan het EU-gemiddelde, terwijl in de Tsjechische regio Severozápad het inkomen bijna 40 procent onder het EU-gemiddelde ligt.

Grote inkomensongelijkheid in Griekenland en Portugal
Voor een flink aantal EU-lidstaten is het gemiddelde inkomen een redelijk goede indicator voor het feitelijke inkomen van het merendeel van de inwoners. Dit komt omdat de inkomensverdeling niet enorm scheef is. Dat ligt anders in landen waar een kleine groep heel veel verdient en een grote groep weinig, zoals in Brazilië en Nigeria. Daar bestaan relatief heel grote verschillen tussen arm en rijk. Dan kun je per saldo op eenzelfde gemiddelde komen als een meer egalitaire samenleving als de Nederlandse, maar de koopkrachtverdeling is toch veel ongelijker. En dat verschil in koopkrachtverdeling kan weer consequenties hebben voor de omvang van een potentiële klantenkring.

Binnen de EU behoren Griekenland en Portugal tot de landen met de hoogste inkomensongelijkheid, terwijl in Zweden en Denemarken de verschillen tussen arm en rijk het kleinste zijn.

Meer informatie:

• Eurostat-databank
• In de bijlage vindt u informatie over de inkomens van alle EU-regio's.