Bevolking
De bevolking is zowel China's grootste kracht als grootste uitdaging. Een vijfde van de wereldbevolking woont in China; daarmee is dit het land met de meeste inwoners. Het werkelijke aantal inwoners ligt waarschijnlijk hoger dan de officiële tellingen aangeven. Dit komt door het éénkindbeleid dat de overheid sinds 1980 vooral in de kustprovincies voert. Hierdoor werden niet alle geboorten officieel aangegeven. Het impopulaire éénkindbeleid wordt sinds kort minder strikt toegepast, voornamelijk op het platteland en bij een aantal minderheden. Hierdoor groeit de bevolking onder etnische minderheden sneller dan de Hanpopulatie. Ruim 91 procent van de inwoners in China is Han-Chinees. Het land kent verder minderheidsgroepen van hoofdzakelijk Turkse, Tibetaanse en Mongoolse afkomst. Ondanks de versoepeling van het éénkindbeleid is het aantal geboorten in de afgelopen drie decennia gedaald. In 1987 werden nog 23,3 kinderen per 1.000 gezinnen geboren, in 2009 zal dit aantal naar verwachting dalen naar 14.
In de plattelandsgebieden zal het 'natuurlijke' inwonerspercentage in de toekomst relatief sneller stijgen dan in de stedelijke gebieden. De stedelijke bevolking zal hoofdzakelijk toenemen door de hoge graad van migratie van de plattelandsgebieden. De bevolkingsgroei is in 2009 geschat op 0,7 procent.

Vergrijzing
De bevolking van China is aan het vergrijzen, hoofdzakelijk als gevolg van het éénkindbeleid. In 1995 was 10 procent van de bevolking ouder dan 65 jaar. Dit percentage zal naar verwachting stijgen tot 22 procent in het jaar 2030.

Demografisch profiel

Bron: US Census Bureau via EIU (schattingen 2013 en 2023)

Bevolkingsopbouw in procenten van het totaal, schatting 2009

Bron: Worldfactbook, CIA

Voornaamste steden
De meeste mensen wonen in (in volgorde van belangrijkheid): Shanghai, Beijing, Chongqing, Tianjin, Wuhan, Guangzhou, Harbin, Shenyang, Chengdu, Nanjing, Changchun, Xi'an en Dalian.